zondag 8 december 2013

Winterslaap


Gaaaaaaaaaap.....

Ontwakend uit een wel hele diepe winterslaap dan wel....
Hoe is het hier, wie is er allemaal nog?
Nog steeds dezelfde creatievelingen, bloggers en peeps?

Al een tijdje geleden dacht ik, laat ik mijn Blog in Rust weer eens wakker maken uit haar winterslaap. Deze heeft nu al lang genoeg geduurd.
Waar ik naartoe wil gaan met de blog, ik denk door waarmee ik ooit ben begonnen.
Nu eerst een bak koffie, want na zo lang geslapen te hebben moet je wel weer even goed wakker worden ;-)




zaterdag 8 september 2012

Somebody that I used to know...

Soms heb je van die momenten dat je jezelf afvraagt, waar sta ik op dit moment in het leven.
Van die momenten dat je bij jezelf na gaat wat je tot nu toe hebt bereikt, hoe zie ik mezelf en hoe ziet de wereld mij. Is het belangrijk hoe de wereld me ziet? Als ik naar mezlef kan kijken met een goed gevoel ziet de wereld me uiteindelijk ook anders.
Wat heb ik nodig om verder te komen op deze reis en wat moet ik los laten.

Al eerder blogde ik over de zoektocht naar mezelf, in die zoektocht kom je allerlei obstakels tegen. Sommige zijn ballast, deze willen je in het oude vertrouwde wereldje met alle foute patroontjes houden.
Ik heb afstand gedaan van deze obstakels, ik ben mezelf gaan verdiepen en verrijken met als uitkomst dat het in een stijgende lijn steeds beter met me gaat.
Ik heb mensen om me heen die mij blij maken, die mij mezelf laten zijn zoals ik altijd was en graag weer wil zijn.
Te lang heb ik in een patroon geleefd die mij niet veel goeds bracht.
Ik omringende met, laat ik ze maar obstakels noemen, die een negatieve invloed op me hadden.
En ondanks dat het me veel moeite en soms ook verdriet bracht heb ik het los gelaten.

Ik ben mezelf gaan omringen met mensen waar ik wat aan had. Ik heb oude gewoontes weer opgepakt maar heb me ook nieuwe gewoontes eigen gemaakt. Ik heb banden aangehaald met oude bekenden, maar heb ook mensen moeten verliezen....

Ik ben nu op en moment gekomen in mijn reis dat ik terug kan kijken naar mijn reis en kan zeggen, dat heb je goed gedaan!
Maar ik ben er nog niet! Het kost me nog steeds veel energie om voor mezelf alles op een rijtje te zetten maar ook het op een rijtje houden. Met als gevolg dat ik aan het einde van de dag erg moe ben. Maar ik sta in ieder geval weer met frisse moed op! Dat is ook wel eens anders geweest....

Ik weet niet of ik weer veel ga bloggen, ik wilde dit gewoon even kwijt.
Afgelopen paar dagen heb ik een nummer in mijn hoofd die op dit moment zo goed weergeven hoe ik tegen dingen aan kijk, zowel naar mezelf, als naar dingen en mensen....




zondag 8 juli 2012

Goodbye my beloved friends....

319 berichten....
648 volgers....
2 jaar en 5 maanden....

Dat is wat deze blog me heeft opgeleverd.
Ik heb enorm veel plezier beleefd aan deze blog, ik heb geleerd, mensen leren kennen maar ook mezelf leren kennen. En het laatste....
Daar gaat nog heel wat tijd in zitten....

Ik heb mensen groot zien worden, maar ook mensen weg zien glijden...
Ik heb volgers gekregen maar ook ontvolgers...
Opbeurende reacties...
Wederom een poging om te gaan bloggen....
Helaas, elke keer weer stuitte ik op het dode punt dat er niets meer uit kwam...
De woorden zijn weg, de put is leeg, de koek is op.....

Sinds een paar maanden weet ik wat er scheelt en dat is niet mis.
Een gevecht wat ik met mezelf aan moet.
Ik strijd, elke dag! Ik geef niet op! Want ik weet dat ook voor mij de zon weer eens gaat schijnen...

De CreaBea in mij is met langdurig zorgverlof en ik hoop echt dat ik haar ooit weer zover krijg omte gaan creeeren... Neem je tijd...
De woord deskundige in mij is voor nu eventjes terug om daarna met een sabatical te gaan...
Hij heeft niet laten weten voor hoelang, maar hij heeft ook niet echt afscheid genomen.
Fijne vakantie.... Tot ooit?


De enige die in mij is blijven hangen is het oog voor detail...
Mijn steun en toeverlaat op dit moment...
Hiermee ga ik verder, dit wil ik verder ontwikkelen en ik hoop ook dat jullie allemaal, stuk voor stuk, alle 648 mij daarin willen volgen, willen steunen.
Kritisch, lovend, alles mag...

Daarom, en dit valt me enorm zwaar, heb ik besloen om mijn blog te sluiten....het doek valt, ik neem mijn laatste buiging.....
Spot uit.....




Earthwalkers, one step at a time, no words just pictures...
Each step reminds me of where I've been and where I'm going...
Want to walk with me?







En voor de laatste maal...

 

maandag 7 mei 2012

Finding myself.... #1


Zo, dat was de vakantie van de kids! Ik ben blij dat ze weer lekker naar school zijn, niet dat ik niet graag mijn kids om me heen heb maar jeemig wat kunnen ze soms vervelend zijn zo met zijn tweetjes!
Die twee kunnen soms niet met en al helemaal niet zonder elkaar...

Over tot de orde van de dag....
Een tijdje terug blogde ik over de swap die ik met emmel had gedaan.
Zij stuurde mij die geweldige geborduurde foto en ik maakte voor haar een stempeltje...
Maar omdat deze een zeer lange reis besloot te maken kon ik hem niet eerder laten zien dan nu....






Stempeltje met een hertje en haar naam...
Emmel bedankt voor de swap en heel veel plezier ervan!
Ook was ik bezig met drie headers! 
Eentje daarvan is al af, TIO heeft inmiddels een mooie header boven haar blogje staan waar ze erg blij mee is :-)




Veel plezier ervan TIO en bedankt dat ik mocht "oefenen" op je blog ;-)
Nog twee te maken ;-)